Menu

Meer dan 70 vrijwilligers actief bij de Kasteeltuinen in Arcen.

08-07-2019

Op maandag 17 juni had ik een gesprek met Lenie Dings, Theo van der Leer en Fabian van den Eerenbeemt. De eerste twee doen als parkgids vrijwilligerswerk en Fabian is de coördinator die ruim 70 vrijwilligers van werk voorziet en het vrijwilligersbestand beheert.  Ik trof het want het was een schitterend zonnige dag waarop ik het park op z’n mooist kon bewonderen. De bomen en struiken  in prachtig voorjaarsgroen en ik mocht een weelderig kleurenpalet van bloeiende planten aanschouwen. Onder het genot van cappuccino en een heerlijk stuk rijstevlaai kon ik deze drie mensen op het terras van “het Koetshuys” laten vertellen over hun ervaringen bij de kasteeltuinen.

Ik wil iedereen laten zien hoe mooi het hier is.

Lenie Dings is de nestor van de vrijwilligsters. Ze heeft de gezegende leeftijd van 89 jaar bereikt maar dat is niet aan haar af te zien. Als ze 15 jaar gelogen zou hebben had ik dat meteen geloofd. Ze doet dit werk omdat ze een ware passie heeft voor alles wat er in de natuur groeit en bloeit. Ze komt uit een familie van bloemenkwekers waar ze de nodige botanische kennis verwierf. Toen haar zoon de tuinbouwschool deed kon ze het niet laten om in zijn studieboeken te spieken en ook daarmee heeft ze veel kennis vergaard die haar nu als gids goed van pas komt. Aan haar praten merk je dat ze een passie heeft voor het werk dat ze hier verricht. Ze vind het geen opgave maar een voorrecht om hier gids te mogen zijn. De liefde voor de kasteeltuinen straalt ze uit en ze vind deze plek de mooiste van Nederland. Ze wordt echter meteen gecorrigeerd door Fabian want die is van mening dat dit de mooiste plek is van Europa.

De kasteeltuinen zijn van ons

Theo was lang werkzaam in de internationale handel. Daar heeft hij vooral verbale en sociale vaardigheden geleerd die nodig zijn om producten aan de man te kunnen brengen. Aan het einde van zijn loopbaan kwam hij in een re-integratietraject terecht en daar werd hij gewezen op zijn persoonlijke kwaliteiten die hem bij uitstek geschikt maken voor een functie als gastheer. Hij meldde zich aan bij “Het Limburgs Landschap” en heeft daar een aantal cursussen gevolgd die hem in zijn huidige rol als parkgids van pas komen. Voor Theo schuilt in het werk van parkgids een ultieme uitdaging om feeling te krijgen met de groep. Iedere groep is weer anders en het is de kunst om in korte tijd uit te vinden wat de grootste gemene deler is als het gaat om oprechte belangstelling. Theo probeert de groep te boeien en slaagt daar meestal in. Net als Lenie voelt Theo een passie voor dit werk en een grote betrokkenheid bij het wel en wee van de kasteeltuinen. Hij geeft nog een leuke suggestie een quote voor het artikel op de site van de vrijwilligerscentrale en zegt: “zet er maar boven de kasteeltuinen zijn van ons”.

Ik werf nieuwe vrijwilligers maar probeer vooral “de oude” te houden

Fabian vertelt dat er dagelijks twee gratis rondleidingen zijn door een parkgids één om 11:00 en één om 13:00 uur. Daarnaast zijn er ook rondleidingen voor groepen en die zijn altijd op afspraak. De vrijwilligers worden op verschillende vakgebieden ingezet  en waar ze het best passen is afhankelijk van hun belangstelling, achtergrond en ervaring. Ik ben nu in gesprek met twee parkgidsen maar er zijn ook nog vrijwilligers die:

  • Optreden als kasteelgids
  • bloemstukken maken
  • professionele hoveniers ondersteunen
  • in de Oranjerie (winkel) werkzaam zijn
  • andere hand en span diensten verrichten en bijvoorbeeld helpen bij evenementen in het park.

Fabian is verantwoordelijk voor het totale vrijwilligersbestand. Zij coördineert, plant de roosters en werft nieuwe vrijwilligers maar ze voegt daar aan toe wat nog belangrijker is om de bestaande groep te behouden. Ze probeert een klimaat en sfeer te scheppen waarin iedereen zich op zijn plaats voelt en waar mensen tot hun recht komen. Ik heb de indruk dat dat haar prima afgaat.